Co to jest samotność i jak się jej pozbyć?

Znasz osobę niezadowoloną z tego, że nie ma partnera? Może ta osoba ubolewa nad tym że nie ma znajomych, przyjaciół? Jej uczucie samotności jest prawdziwe, sprawia jej autentyczny ból. Jeżeli jesteś empatyczną osobą to chcesz tej osobie pomóc. Może sprawić by mogła ona znaleźć towarzystwo, partnera by mogła znów cieszyć się życiem.

Zanim to zrobisz zastanów się dziesięć razy. Poczytaj o tym, co tak naprawdę jest samotnością. Tak jak butelka wódki nie jest odpowiednim rozwiązaniem na problemy życiowe. Towarzystwo nie jest właściwym rozwiązanie, by pomóc przy samotności.

Wynika to z faktu czym na prawdę jest samotność. Musimy zadać sobie pytanie czy dana osoba pragnie wyleczyć się z tego problemu czy chce jedynie znaleźć krótkoterminowe rozwiązanie.

Więc czym jest samotność? Jak możemy ją zdefiniować?

Samotność jest bardzo powszechnym uczuciem, które dotyka wielu osób na świecie. Ten poważny problem, dla wielu jest jednym z głównych czynników, które doprowadzają do depresji.

Większość z nas uważa, że samotność to brak towarzystwa/partnera. Często myślimy, że to negatywne uczucia jest wynikiem tego, że nikt nie chce z taką osoba przebywać. A co by było gdyby ktoś ci powiedział, że samotność wcale nie jest sytuacją, w której inni nie chcą z nami być?

Gdybyś stwierdził, że jest to stan, w którym to my sami nie lubimy siebie, nie czujemy się dobrze ze sobą? Czy uwierzyłbyś w to?

Więc co dalej? Jak można naprawdę sobie z tym poradzić?

Czy nie przyjemnie było by móc zrozumieć to uczucie i pozbyć się go z naszego życia? Jest to możliwe. Wprowadzenie zmian(zrozumienia) w nasze życie, wcale nie jest takie ciężkie. Trzeba po prostu chcieć zmienić ten stan na lepszy i zacząć nad tym problemem pracować.

Czym jest samotność w oczach wielu i jak możemy zdefiniować to uczucia w kilku prostych zdaniach?

Samotność można w skrócie opisać następującymi słowami:

a) Uczucie, że nikt nie chce z nami być, że zostaliśmy odrzuceni przez świat.

b) Przekonanie, że nie zasługujemy na towarzystwo innych.

c) Uczucie, że nie chcemy z nikim przebywać.

Czym jest samotność według mnie i jak można sobie z nią poradzić?

Niestety powszechnie uznawana opinia na temat samotności (powyższa definicja) odbiega od prawdziwych przyczyn/źródeł tego uczucia.

Samotność, to myśli oraz uczucia, które tworzymy w naszej głowie. Nie wynikają z braku innych osób tylko z braku akceptacji do samego siebie. W związku z tym nie możemy szukać zewnętrznych rozwiązań na problem, który tkwi wewnątrz nas. Jedyne rozwiązanie jest takie, by pracować nad własnymi myślami. Trzeba rozumieć te myśli oraz uczucia i nakierować nasz umysł na właściwą (dobrą) drogę. Podstawą radzenie sobie z tym jest następująca definicja:

Samotność to nie jest stan, w którym inni nie chcą z nami być. Samotność jest stanem, w którym my nie lubimy siebie i nie chcemy ze sobą być.

Jak typowy człowiek stara się poradzić sobie z samotnością?

Zgodnie z powszechną definicją głoszącą że samotność jest stanem fizycznym. Stanem w którym dana osoba nie ma przyjaciół, przynoszących jej radość, prawie wszyscy szukają rozwiązania na zewnątrz. Wiele osób wychodzi z założenia, że najlepszym lekarstwem na samotność jest znalezienie sobie towarzystwa/partnera.

Co powinniśmy zrobić z sobą?

Na pierwszym miejscu musimy zdać sobie sprawę, czym jest samotność. Musimy zaakceptować fakt, że jest to problem wewnątrz nas a nie na zewnątrz. To pozwoli na szukanie właściwego rozwiązania.

Następnie musi zapaść decyzja czy chcemy szukać problemu wewnątrz nas po to aby znaleźć rozwiązanie czy wolimy ulokować nadzieje w zewnętrznych bodźcach(innych ludziach).

Jeżeli chcemy właściwego rozwiązania, to musimy pamiętać, że sposobów jest bardzo wiele.

Przyjrzyjmy się czy jesteśmy zadowoleni z naszej kariery. Czy realizujemy się idąc w odpowiednią dla nas stronę .

Zastanówmy się czy mamy pozytywne podejście do życia (bycie pozytywnym również wypływa z naszego wnętrza- nie zależnie od świata zewnętrznego).

Zobaczmy czy mamy na tyle czasu by robić to, co naprawdę chcemy. Często zdarza się że wpadamy w wir pracy/ambicji i nie robimy tego, co sprawia nam prawdziwą radość.

Sposobów na szukanie problemu jest wiele. Jeżeli chcemy szukać w psychologii to polecam piramidy Maslow?a lub Robbins?a. W przypadku, kiedy jesteśmy wierzącymi w Boga to wielką pomoc możemy uzyskać w naszej wierze. Dla mnie pomocne jest uczenie się o tym, kim byli święci i jak odnajdowali radość w swoim życiu.

Spędzania czasu z ludźmi

W moim życiu odnalazłem ważną dla siebie drogę, mianowicie ważne jest to bym mógł spędzać czas sam ze sobą jak i z innymi. Bardzo podobają się mi chwilę, w których mogę w ciszy cieszyć się tym, kim jestem. Znajdować radość w wyciszaniu się, zastanawianiu nad dalszymi życiowymi postępami. Tak, jest mi potrzebny ten czas, w którym jestem sam. Mimo tego nie wyobrażam sobie życia, w którym spędzam zdecydowaną większość swojego czasu bez bliskich. Staram się swoje wolne chwile spędzać z innymi. Na tym etapie, na którym jestem nie czułbym się szczęśliwy gdybym wracał po pracy do pustego mieszkania. Wybieram wariant spędzania, choć odrobiny mojego wolnego czasu z bliskimi. Cieszy mnie to, że robie to z czystej chęci przebywania z innymi a nie z wewnętrznego przymusu nazywanego samotnością.

Potrzeba małżeństwa, rodzicielstwa

Pisałem dużo o samotności, czym ona jest i jakie jest moje zdanie. Nie rozpisałem się wiele na temat naszej potrzeby wybrania partnera życiowego lub rodzicielstwa. Tak uważam, że to są potrzeby odczuwane przez większość osób na świecie. Pewnie jest to temat na następny artykuł. W tym artykule powiem to; jeżeli obecnie brakuję ci małżeństwa/rodzicielstwa to skup się na tym, kim chciałbyś być. Jak możesz być lepszym partnerem, rodzicem. Jak przyjdzie odpowiedni czas na to, kiedy znajdzie się odpowiednia osobą to będziesz gotowy.

Kilka innych istotnych rzeczy, nad którymi możemy się zastanowić.

Jakie nastawienie da nam radość?

Musimy czuć się zadowoleni ze swojego życia i lubić siebie. Wiedzieć, kim jesteśmy i podążać w dobrą stronę.

Jak będziemy tacy, to dużo łatwiej będzie nam przychodziło zadowolenie wówczas, gdy będziemy z innymi osobami. Będziemy również zadowoleni będąc sami. By mieć radości z życia, w głębi ducha musimy mieć harmonię wewnętrzną. Także zadowolenie z naszej własnej osoby oraz brak poszukania niedoskonałości w naszych relacjach z innymi. Spełniając Spełniając te założenia już nie będziemy obwiniać innych za nasz nastrój.

Należy dążyć do tego, aby w życiu było nam dobrze, takimi, jakimi jesteśmy. By spotkania ze znajomymi, z naszym partnerem i z innymi osobami były dodatkiem do przyjemnego życia a nie koniecznością.

Dywagując trochę.. Pomyślmy, dlaczego ktoś miał by chcieć z nami spędzać czas?

Nie spędza się czas z kimś, ponieważ jest znakomitym szachistą. Nie uwielbiamy kogoś, bo ubiera się najlepiej z pośród wszystkich. Nie spotykamy się z kimś, ponieważ jest finansowo bogaty. Spędza się czas z osobami za to, kim są. Pomyśl teraz, jak ty się zachowujesz? Sam decydujesz o tym jakim jesteś człowiekiem? nie jest to wrodzone!

Zakładając, że nie jesteśmy pozytywnie nastawieni do swojej osoby, inni również będą to czuć. Jeżeli nie będziemy pozytywni, mili, itd. to nasi bliscy mogą(świadomie lub nieświadomie) nie chcieć z nami przebywać. Prawda jest taka: Większość osób woli spędzać czas z ludźmi, którzy są pozytywnie nastawieni do życia. Jeżeli nie generujemy tej wewnętrznej radości w sobie nie będziemy mieli powodzenie z innymi. Szanse są takie że na dłuższą metę pozytywnie naładowane osoby nie będą chętnie przebywać w naszym towarzystwie. Wtedy zostaną z nami albo same smutasy, osoby z konieczności albo zostaniemy całkowicie sami.

Życie to praca nad sobą. Jak być lepszym człowiekiem. Nie wymagać od innych by chcieli być z nami. Być takim dobrym, pozytywnym by inni tego sami chcieli. Pokochamy siebie to będziemy kochać innych. Wtedy czy chcemy czy nie inni będą wchodzili w nasze życie drzwiami i oknami.

Powodzenia :)